كوه نمادي از سخاوت ، استواري قلب زمين و زيبائي هاي جهان است .
در تابلوي آفرينش دست چيره دست و هنرمند خالق هستي و طبيعت ، مكاني را خلق نمود كه بشر حتي در دنياي
صنعتي كنوني و با روند سلطه گرايانه و تخريب طبيعت ، باز هم هوائي پاك ، طبيعتي بكر و فضائي روحاني و مملو از
معنويت داشته باشد ، آن مكان ،مكاني است كه همواره معلم بشر نيز بوده و به انسان مي آموزد :
نخستين قدم ، دشوارترين قدم است .
اراده خوب راه را كوتاه ميكند .
صبربالاترين هنراست وجهان متعلق به افرادصبوراست.
اين مكان كوه است . كوه كه آزاد كننده فكر و آرامش دهنده روح انسانهاست . كوهنورد با صعود و رسيدن به قله ،
روزنه هائي درفكرو روحش باز ميشود كه روح ميتواند از آنها براي رسيدن به صفاي يكرنگي و يكي شدن با طبيعت و
قدرت لايزال الهي به اوج برسد و چه زيباست كه انسان با روحي پاك و جلا يافته با واسطهائي بنام كوه به سمت بالا
عروج كند .
