شاید اگه یه فصل دیگه بود موقع استراحت هر کی یه گوشه نشسته بود وتو عالم خودش بود صمیمیت جمع رو شاید بتونیم مدیون همین زمستونی بدونیم که اون یکی شاعر نمیدونم چرا دستشو گذاشته تو دستای مرگ . من که نمیتونم قدم زدن تو برف و صدای پای خودمو شنیدن رو با چیزی تو شهر عوض کنم . راستی از برف و زمستون گفتم این رو هم بگم که خیلی از تازه واردها به کوه از سرما و روزهای خیس وسُرخوردن وگِلی شدن گِله میکنن ولی یادشون باشه که تو این روزگار بی بهونه سُر خوردن توبرفها یه بهونه خوب به هممون میده که دست اونهایی رو که دوسشون داریم رو محکمترتو دستمون بگیریم .